વર, ઘર, લાડી, ગાડી, બંગલા, ઢગલા, કરિયર, બીયર,
જિંદગી ખર્ચી, હવે અમે હોમાણા,
સૌને જય શ્રી કૃષ્ણ અપાણા…(૧)
હોલ, બોલ, સેટી, પેટી, તબલા, રોટલા,
કેટલાય રહ્યા સુતા અને કેટલા જગાણા,
સૌને જય શ્રી કૃષ્ણ અપાણા…(૨)
પરિવાર, દોસ્તાર, આગળ, પાછળ, પેહલી સીટ, છેલ્લી સીટ,
નથી સમજાતું કયાં કયાં છે ઠેકાણાં,
સૌને જય શ્રી કૃષ્ણ અપાણા…(૩)
ભજનિક, ટેકનિક, કલાકાર, સાંભળનાર, રોકનાર, ટોકનાર,
કેટલાય જાણીતા ભજનો ગાવાણા,
સૌને જય શ્રી કૃષ્ણ અપાણા…(૪)
ઘરવાળા, બહારવાળા, લાઇન, ટોળું, છોરું, કછોરું,
દેખાય માણસ થી માણસ ભંગાણા,
સૌને જય શ્રી કૃષ્ણ અપાણા…(૫)
શ્વેત, પ્રેત, ફોટો, લોટો, જીવો, દીવો, મરણો, સ્મરણો,
ગયા ગોલોકવાસ સગા ના ફલાણા,
સૌને જય શ્રી કૃષ્ણ અપાણા…(૬)
સામૈયા, ગવૈયા, હાસ્ય, ભાષ્ય, શોર, બકોર,
દીરઘસ્ત કહે, માંગી શાંતિ પણ ક્યાં ઠોકાણા!
સૌને જય શ્રી કૃષ્ણ અપાણા…(૭)
Poem Recital:
Meaning
The poem is satirical, truthful, and deeply cultural. It reflects how rituals and social behavior often overshadow the real spiritual and emotional purpose of prayer gatherings. It’s a poetic call to introspect – that life, status, and noise mean little in the end when divine surrender is the only truth.
This version feels like a satirical elegy – it respects the cultural ritual while questioning the mechanics of social behavior that often overshadow true remembrance and surrender.
It’s a layered piece – funny, biting, sad, and spiritual all at once.
The poem continues to revolve around the rituals and behaviors around death – specifically a prayer meeting – but there’s more philosophical depth and cultural critique. Each stanza has its focus on different layers of the event:
Material life before death (stanza 1) The logistics and absurdities of the event (stanzas 2–3) The spiritual and performative contrast in devotion (stanzas 4–5) The actual symbols of death and remembrance (stanza 6) The final layer: noise over meaning, talk over silence (stanza 7)
Transliteration:
var, ghar, laaḍi, gāḍi, baṅgla, ḍhagla, career, beer,
jindagī kharchī, have ame homāṇa,
saune Jay Shri Krishna Apāṇa…(1)
hall, bol, setī, petī, tablā, roṭlā,
keṭlā rahyā sutā ane keṭlā jagānā,
saune Jay Shri Krishna Apāṇa…(2)
parivār, dostār, āgaḷ, pachāḷ, pehlī sīṭ, chellī sīṭ,
nathī samjātū kyāṁ kyāṁ chhe ṭhekānā,
saune Jay Shri Krishna Apāṇa…(3)
bhajanik, teknik, kalākār, sambhālnār, rokṇār, ṭokṇār,
keṭlā jānītā bhajanō gāvāṇā,
saune Jay Shri Krishna Apāṇa…(4)
gharvālā, bāharvālā, lān, ṭoḷuṁ, chhoruṁ, kachhoruṁ,
dekhay mānush thī mānush bhaṅgānā,
saune Jay Shri Krishna Apāṇa…(5)
Śvet, pret, phōṭō, lōṭō, jīvō, divō, maraṇō, smaraṇō,
gayā Golokvās sagā nā phalānā,
saune Jay Shri Krishna Apāṇa…(6)
sāmaiyā, gvaīyā, hāsy, bhāṣya, śōr, bakōr,
dīrghast kahe, māṅgī śānti paṇ kyān ṭhokānā!
saune Jay Shri Krishna Apāṇa…(7)
Bhavin Shukla 
Leave a comment